demo image
| ForsÝ­aá | ┴lit annarraá | Um h÷fundinná | T÷lvupˇsturá | Tenglasafni­á| Gestabˇkiná| Spjall |
Barnauppeldi
VÝsindi
Dulspeki
FÝkniefnamßl
MannfrŠ­i
Nř÷ld
═sland
Nostradamus
Endurkoman
Falsanir
Vi­t÷l
Ůjˇ­mßl
A­sent efni
Spßdˇmarnir um ═sland

A­ koma framsˇkn mannkynsins Ý hi­ rÚtta horf, ■a­ er hlutverk Ýslensku ■jˇ­arinnar.

Dr. Helgi Pjeturss

Sk÷mmu fyrir upphaf sÝ­ari heimsstyrjaldar v÷ktu kenningar enska přramÝdafrŠ­ingsins Adams Rutherfords verulega athygli hÚr ß landi. Dr. Adam Rutherford haf­i stunda­ nßkvŠmar rannsˇknir ß PřramÝdanum mikla vi­ Giza Ý Egyptalandi. LÝkt og flestir přramÝdafrŠ­ingar ■ess tÝma hÚlt Rutherford ■vÝ fram a­ PřramÝdinn mikli vŠri spßdˇmsverk greypt Ý stein. Hi­ forna arabÝska Akbar-Ezzeman-handrit sta­festir ■essa sko­un. ═ handritinu segir:

,,Hann (■.e. PřramÝdinn mikli( hefir Ý sÚr fˇlgna spekina og kunnßttuna Ý řmsum listum og vÝsindum, Ý talnafrŠ­i og landmŠlingafrŠ­i, svo a­ ■Šr geti geymst sem skřrslur til gagnsmuna fyrir ■ß er sÝ­ar meir geta skili­ ■Šr... afst÷­u stjarnanna og umfer­ ■eirra, ßsamt s÷gu og annßlum frß li­num tÝmum og ■eim tÝmum er koma eiga."

Adam Rutherford taldi PřramÝdann mikla skřra frß r˙mfrŠ­ilegri hnattst÷­u ═slands og benda me­ tßknum ß Štlunarverk ═slands vi­vÝkjandi undirb˙ningi nřskipanar heimsins sem hann tr˙­i a­ vŠri Ý vŠndum. ┴ri­ 1937 gaf hann ˙t Ý Bretlandi litla bˇk sem bar titilinn ,,Hin mikla arflei­ ═slands" (Iceland┤s Great Inheritance). ═ formßla, sem hann reit fyrir kverinu, segir:

═sland er eitt af merkilegustu l÷ndum heimsins, og bl÷­in, sem hÚr _ fara ß eftir, hafa a­ innihaldi s÷nnun ■ess, a­ ■essari litlu ■jˇ­, ═slendingum, sÚ Štla­ a­ leysa af hendi undursamlegt og g÷fugt hlutverk vi­ fyrirhuga­a stˇrvi­bur­i Ý nßinni framtÝ­. H÷fundurinn er sannfŠr­ur um, a­ ■etta mikla Štlunarverk ═slendinga muni ver­a til blessunar, eigi a­eins fyrir ═slendinga sjßlfa, heldur og fyrir frŠnd■jˇ­ir ■eirra, Nor­urlandab˙a, Engilsaxa og Kelta. ╔g vil ˇska ■ess, a­ bŠklingur ■essi megi ver­a a­ nokkru gagni Ý ■vÝ a­ hjßlpa til a­ b˙a ═slendinga undir ■a­, a­ taka vi­ hinni miklu arfleif­ sinni.

Skjaldamerki ═slands

Adam Rutherford tr˙­i ■vÝ a­ ═slendingar vŠru afkomendur BenjamÝta, einna af třndum ŠttkvÝslum hinna fornu ═sraelsmanna. Hann benti m.a. ß skjaldamerki­ ■vÝ til s÷nnunar. Vita­ er a­ verndarvŠttir BenjamÝta voru ■eir s÷mu og geti­ er um Ý Heimskringlu. Lunginn af BenjamÝnsŠttkvÝslinni fl˙­i til DakÝu Ý kj÷lfar ey­ileggingar Jer˙salemar og hverfur loks af spj÷ldum s÷gunnar um 200 e.Kr. Athyglisvert er a­ germanskur ■jˇ­flokkur, Her˙lar a­ nafni, l÷g­u DakÝu undir sig ß svipu­um tÝma. Ůeir sem vilja kynna sÚr s÷gu Her˙la nßnar er bent ß ritverk Bar­a Gu­mundssonar Uppruni ═slendinga.

═ ■essu smßriti er a­ finna tvo spßdˇma um ═sland og Ýslensku ■jˇ­ina. Fyrri spßdˇmurinn segir frß ■vÝ a­ ßri­ 1941 munu ═slendingar ÷­last fullkomi­ stjˇrnmßlalegt frelsi. SamkvŠmt sambandsl÷gunum vi­ Danm÷rku h÷f­u ═slendingar ekki lagalegan rÚtt til ■ess fyrr en tveimur ßrum sÝ­ar og ■ˇtti ■vÝ flestum ˇlÝklegt a­ spßdˇmurinn rŠttist. Hernßm Danmerkur Ý seinni heimsstyrj÷ldinni var­ hins vegar til a­ breyta st÷­u mßla. Vori­ 1941 var sam■ykkt ß Al■ingi ■ingsßlyktunartillaga sem ger­i ═sland Ý raun a­ ˇhß­u rÝki. Sveinn Bj÷rnsson, sÝ­ar forseti, var kosinn rÝkisstjˇri og Bretar og BandarÝkjamenn vi­urkenndu ═sland sem sjßlfstŠtt rÝki. Spßdˇmurinn haf­i komi­ fram.

Seinni spßdˇmurinn ß a­ gerast Ý ragnar÷kum n˙verandi menningar. ═sland ver­ur eins og ljˇsdepill Ý myrkvu­um heimi og ■ß ,,munu ═slendingar taka sÚr fyrir hendur a­ leysa vi­fangsefni, sem mikla blessun munu hafa Ý f÷r me­ sÚr fyrir allt mannkyni­". ═slendingar munu tendra ■a­ ljˇs, sem ß eftir a­ valda andlegri endurvakningu er brei­ist ˙t me­ m÷rgum ■jˇ­um. ,,Eldeyjan Ý vestri" ß a­ ver­a oddviti e­a ljˇsberi sem vÝsar mannkyni inn Ý nřtt tÝmabil s÷gunnar. Um hi­ g÷fuga hlutverk Ýslensku ■jˇ­arinnar segir Rutherford me­al annars:

N˙ ß d÷gum eiga sÚr sta­ miklar hreyfingar, en ═sland ß brß­um, undir handlei­slu gu­s, a­ hefja hina mestu andlegu hreyfingu vorrar aldar, ■ß hreyfingu, sem mun lei­a allar ■jˇ­ir Bretlands og Nor­urlanda inn Ý nřtt tÝmabil Ý s÷gu ■eirra ... Ůa­, sem ■vÝ liggur n˙ rakleitt fram undan, er, a­ ═sland nßi skjˇtt andlegum yfirrß­um, og ßhrif ■ess munu, eins og stˇr viti, smßm saman uppljˇma hi­ mikla Bretaveldi og byrja ß Skotlandi ... Lßtum oss bi­ja ■ess, a­ gu­ hra­i komu ■ess dags, er ═sland ß a­ ver­a kalla­ Eyjan helga og ═slendingar Ůjˇ­in helga. Lßtum alla, sem skilja, hve mikilsvar­andi ■essi dßsamlega k÷llun er, gj÷ra allt, sem ■eir geta, ═slandi til upphafningar. ŮvÝ a­ hinar voldugu engilsaxnesku ■jˇ­ir geta ekki til fulls teki­ vi­ arfleif­ sinni, nÚ heldur getur heimurinn gengi­ inn Ý blessunar÷ldina, sem hann ß Ý vŠndum, fyrr en ═sland er undirb˙i­ og komi­ inn ß sjˇnarsvi­i­ Ý skŠrum ljˇma sem fyrirrennari hinnar dřrlegu, nřju aldar.

Endurkoma Jes˙ Krists ß ═slandi?

═ Matteusargu­spjalli segir Jes˙s Kristur vi­ gy­inga: ,,Gu­s rÝki ver­ur frß y­ur teki­ og gefi­ ■eirri ■jˇ­, sem ber ßvexti ■ess." Dr. Adam Rutherford tr˙­i ■vÝ a­ ═slendingar, en ekki gy­ingar, vŠru gu­s ˙tvalda ■jˇ­. Hann var sannfŠr­ur um a­ endurkoma Jes˙ Krists yr­i ß ═slandi. ŮvÝ til sta­festingar bendir hann ß tvo spßdˇma Ý Jesajabˇk og ß sÚrstakan lei­arvÝsi Ý su­austurhorni PřramÝdans mikla er vÝsar ß ═sland. Lei­arvÝsirinn var fyrst uppg÷tva­ur ßri­ 1925 en fram a­ ■eim tÝma var a­eins vita­ um einn lei­arvÝsi, svonefndan Betlehemsgeisla sem tali­ er a­ bendi ß fŠ­ingarsta­ Jes˙ Krists.

Um lei­arvÝsa PřramÝdans mikla farast Rutherford svo or­:

"Adam Rutherford t˙lkar frßs÷gnina ■annig a­ me­an ß ■rengingunum standi muni stˇrfelld andleg vakning eiga sÚr sta­ ß ═slandi."

Eins og vÚr h÷fum sřnt fram ß, myndar ReykjavÝkurgeislinn vesturja­arinn ß ═slandsrßkinni, og er hann sÚrstaklega ■ř­ingarmikill s÷kum hinna mikilvŠgu andlegu tßkna, sem vi­ hann eru tengd. Einmitt Ý PřramÝdanum mikla sjßlfum gengur ReykjavÝkurgeislinn beinlÝnis undir sŠti toppsteinsins - en toppsteinninn sjßlfur er fullkominn přramÝdi a­ l÷gun og tßknar Krist upprisinn og er hßtt upphafinn sem stˇr tßknsamlegur ,,h÷fu­steinn". Alveg eins og Betlehemsgeislinn benti til ■ess, hvar MessÝas myndi koma Ý heiminn sem ungbarn, Ý fyrri tilkomu sinni, eins er um ReykjavÝkurgeislann, a­ me­ ■vÝ a­ ganga undir hinn hßreista toppstein, vÝsar hann oss ß, hvar fyrst eigi upp a­ renna - undir forystu Krists hins upprisna - hin nřja gu­srÝkis ÷ld, ■ar sem a­ lokum ver­ur vilji gu­s ,,svo ß j÷r­u sem ß himni". ReykjavÝkurgeislinn vÝsar oss ß sta­inn, ■ar sem enginn er herb˙na­urinn, ■ar sem sÚrtr˙arandinn er Ý raun og veru ekki til og ■ar sem kristilegt frelsi hefur yfirrß­in. ReykjavÝk! Hversu hßleitur hei­ur hlotnast ■Úr! ReykjavÝk er ■annig einst÷k borg - borg, sem kj÷rin er af gu­i Ý andlegum tilgangi.

Ljˇsmynd eftir Ël.K.M.

Ůa­ voru fleiri en dr. Helgi Pjetursog dr. Adam Rutherford sem tr˙­u ■vÝ - a­ minnsta kosti ß yngri ßrum - a­ ═slendingar fremur en Gy­ingar vŠru Gu­s ˙tvalda ■jˇ­. Sigurbj÷rn Einarsson, sÝ­ar biskup, tˇk hugmyndir Helga Pjeturs um framtÝ­arhlutverk Ýslensku ■jˇ­arinnar fagnandi. Hann sag­i: äŮessar stˇrkostlegu sřnir, settar fram ß ßfengu gullaldarmßli, me­ skÝrskotun til mannvitsins og vÝsindalegrar ■ekkingar, yfirskygg­u ÷ll mÝn vi­horf til lÝfsins. ┌tvalning ═slendinga, a­alstign hins norrŠna kyns, vaxtabroddur mannkynsins hÚr ß landi, hi­ mikla samband vi­ a­ra hnetti, vi­ mßttka forfe­ur og forna ßrmenn ■essa ˙rvals kynsů" Halldˇr Kiljan Laxness vara­i vi­ ,,j˙­skum grundvallarsetningum" og vildi fremur kenna ätr˙arbr÷g­ hŠrri kynstofna" og frŠ­i annarra ■jˇ­a sem vŠru ,,hundra­falt merkilegri og vitrari." Hann reit: äEr undur miki­, a­ jafnvel ß slÝkum vakningard÷gum, sem n˙ eru, skuli menn enn gera ˇmerkilegum fornritum arabiskrar kynkvÝslar [Gy­inga] hŠrra undir h÷f­i en helgiritum og hetjus÷gum vors eigin ßgŠta kynstofns og ■a­ Ý ■vÝ landi, sem hefir rÚttnefnt veri­ vagga norrŠnnar menningar og andagiftar."

═sland Ý spßdˇmum Gamla testamentisins

Jesajabˇk er hin mesta af spßmannabˇkum Gamla testamentisins. H˙n skiptist Ý ■rjß hluta og er safn af rŠ­um spßmannsins Jesaja sem var uppi ß 8. ÷ld f.Kr. ═ fyrsta hluta Jesajabˇkar eru spßdˇmar sem fjalla um komandi ,,■rengingartÝma" e­a ,,efsta dag". Ůar segir Ý 24. kapÝtula Jesaja:

,,J÷r­in viknar og kiknar, heimur bliknar og kiknar, tignarmenni lř­sins ß j÷r­u blikna. J÷r­in vanhelgast undir fˇtum ■eirra, er ß henni b˙a, ■vÝ a­ ■eir hafa broti­ l÷gin, brjßla­ bo­or­unum og rofi­ sßttmßlann eilÝfa. Ůess vegna ey­ir b÷lvun j÷r­inni og Ýb˙ar hennar gjalda fyrir ■a­. Ůess vegna farast Ýb˙ar jar­arinnar af hita, svo a­ fßtt manna er eftir or­i­."

NßkvŠmlega Ý mi­ju ˇgnarlřsinga Jesaja er skoti­ inn frßs÷gn sem segir a­ ß tilteknu svŠ­i jar­ar muni fˇlk vegsama gu­ og syngja honum lof. Adam Rutherford t˙lkar frßs÷gnina ■annig a­ me­an ß ■rengingunum standi muni stˇrfelld andleg vakning eiga sÚr sta­ ß ═slandi. Spßdˇmurinn er ■annig samkvŠmt ■ř­ingu ensku BiblÝunnar:

Ůeir hefja upp raust sÝna og fagna. Yfir hßtign Drottins gjalla gle­iˇpin Ý vestri. Vegsami­ ■ess vegna Drottin me­al eldanna, nafn Drottins, ═sraels gu­s, ß eyjum vestursins. Frß ysta ja­ri jar­arinnar heyrum vÚr lofs÷ngva: Dřr­ sÚ hinum rÚttlßta.

Ůrj˙ atri­i eru tilgreind um sta­inn ■ar sem ■akkargj÷r­in ß a­ heyrast innan um ■jßningar veraldarinnar. Sta­urinn er eyland ■vÝ lofs÷ngvarnir eru sag­ir koma frß eyjunum Ý vestri (,,ß str÷ndum hafsins" samkvŠmt Ýslensku BiblÝunni). Einu stˇru eyjarnar Ý vestri eru Bretlandseyjar og ═sland en ■a­ sem ß eftir fer sřnir a­ mati Rutherfords a­ ■a­ er einkanlega ═sland sem ßtt er vi­ og a­ ■a­ ver­ur fˇlki­ ß ■eirri eyju sem stu­lar a­ andlegri vakningu Ý ÷­rum l÷ndum.

═ spßdˇmunum er eyjarskeggjum lřst ■annig a­ ■eir b˙i innan um elda (,,ß austurvegum" samkvŠmt Ýslensku ■ř­ingunni). ═ okkar heimi vitum vi­ ekki af ÷­rum eldum en jar­eldum og af ■essum eyjum er ■a­ ═sland eitt sem hefur gjˇsandi eldfj÷ll. A­ auki eru ß ═slandi fleiri eldfj÷ll a­ tilt÷lu vi­ stŠr­ en Ý nokkru ÷­ru landi. Hebreska or­i­ urim, sem er ■řtt me­ eldar Ý ensku BiblÝunni, merkir lÝka ljˇs (flt.). Hin einu nßtt˙rlegu ljˇs ß j÷r­inni, sem stˇrfelld mega heita, eru heimskautsljˇsin (nor­urljˇsin og su­urljˇsin) og eina ey■jˇ­in, sem dvelur nŠgilega nŠrri ÷­ru hvoru heimskautinu til a­ sjß ljˇsin greinilega hvarvetna ß landinu, eru ═slendingar.

Spßdˇmurinn sta­greinir eylandi­ ■annig a­ ■a­ sÚ ß ysta ja­ri jar­arinnar e­a, eins og forn■jˇ­irnar or­u­u ■a­, Ultima Thule. Nafni­ var um eitt skei­ haft um ystu nor­urvegu almennt en sÝ­ar var ■a­ bundi­ vi­ ═sland. ═sland er vissulega ysti ja­ar jar­arinnar ■vÝ a­ handan vi­ ■a­ er ekki anna­ en Ýsi ■aki­ heimskautshaf. Eins og kunnugt er nemur nor­urstr÷nd ═slands vi­ heimskautsbauginn.

┴ ÷­rum sta­ segir Jesaja fyrir um komu MessÝasar. ═ 9. kafla Jesaja segir:

S˙ ■jˇ­, sem Ý myrkri gengur, sÚr miki­ ljˇs. Yfir ■ß sem b˙a Ý landi nßttmyrkranna, skÝn ljˇs... ŮvÝ a­ barn er oss fŠtt, sonur er oss gefinn. ┴ hans her­um skal h÷f­ingjadˇmur hvÝla. Nafn hans skal kalla­ Undrarß­gjafi, Gu­hetja, EilÝf­arfa­ir, Fri­arh÷f­ingi... Hann mun ekki dŠma eftir ■vÝ, sem augu hans sjß, og ekki skera ˙r mßlum eftir ■vÝ, sem eyru hans heyra. Me­ rÚttvÝsi mun hann dŠma hina fßtŠku og skera me­ rÚttlŠti ˙r mßlum hinna nau­st÷ddu Ý landinu. Hann mun ljˇsta ofbeldismanninn me­ sprota munns sÝns og dey­a hinn ˇgu­lega me­ anda vara sinna.

Jesaja spßir ■vÝ a­ fri­arh÷f­inginn muni koma fram Ý ,,landi nßttmyrkranna". Sumir hyggja a­ a­ ═sland sÚ ,,land nßttmyrkranna" - enda er vetrarsˇlin hlutfallslega lŠgst ß lofti ß ═slandi mi­a­ vi­ ÷nnur bygg­ bˇl jar­ar.

KÝnverskir spßdˇmar um ═slendinga

SnŠfellsj÷kull - Starfandi lÝfst÷­ plßnetunnar?

SamkvŠmt kÝnverskum ■jˇ­s÷gum er SnŠfellsj÷kull ein af sj÷ orkust÷­vum jar­ar og ═sland ,,hin mikla sßlrŠna mi­st÷­ jar­arinnar".

Fleiri ■jˇ­ir hafa a­ geyma spßdˇma sem vÝsa ß ═sland. SamkvŠmt fornkÝnverskum arfs÷gnum er ═sland ,,eitt hinna sj÷ dulrŠnu landa og ■a­ fjarlŠgasta". S÷mu heimildir greina frß ■vÝ a­ SnŠfellsj÷kull sÚ ein af sj÷ orkust÷­vum jar­ar. Bretinn Michael Eyre kynntist hugmyndum kÝnverskra dulhyggjumanna var­andi sÚrst÷­u ═slands. ═ sendibrÚfi til ┴sgeirs Sigur­ssonar, a­alrŠ­ismanns Breta Ý ReykjavÝk, 4. maÝ 1921 gerir hann grein fyrir ■essum hugmyndum. Ůar ritar hann: ,,═sland hefur algj÷ra sÚrst÷­u Ý s÷gu mannkynsins. Ůegar Nor­menn fundu ■a­ um 870 var ■a­ gj÷rsamlega ˇbyggt land. Ůa­ er ekkert til, sem hŠgt er a­ kalla upprunalegan Ýslenskan kynstofn. Ůess vegna var­ taka ═slands alveg sÚrstŠ­ me­al allra landa veraldar og alveg karmalaus."

Michael Eyre vÝkur einnig a­ hugmyndinni um ═sland sem orkust÷­ jar­ar. Hann segir: ,,Landi­ hefur ■ar a­ auki nokkur sÚrstŠ­ einkenni. Ůa­ er eitt af hinum sj÷ chakra hnattarins, sem vi­ byggjum. Ůa­ er a­ segja, ■a­ er hin eina starfandi lÝfst÷­ plßnetuhringaflsins. Ůegar vi­ segjum chakra ■ß eigum vi­ vi­ mi­depil lÝfsaflsins e­a lÝfsaflst÷­. Af sj÷ slÝkum st÷­vum ß hveli jar­ar eru fimm ˇstarfandi, ein er hlutlaus: Hinn neikvŠ­i endurkastandi ß su­urhveli jar­ar, en hin sj÷unda er ═sland, sem er hin mikla sßlrŠna mi­st÷­ jar­arinnar. Mi­depillinn er SnŠfellsj÷kull, en frß honum ganga tvŠr hvirfingas˙lur, ÷nnur er segulm÷gnu­ en hin rafm÷gnu­. Hin fyrri streymir frß vestri til austurs en hin sÝ­ari rangsŠlis."

"═sland ß eftir a­ ver­a mi­st÷­ voldugs andlegs vitsmunarÝkis og til ═slands munu ■jˇ­irnar leita um framfarir."

═ brÚfinu skřrir hann jafnframt frß fornum kÝnverskum spßdˇmum um framtÝ­arhlutverk ═slendinga. Ůar segir:

Íll eyjan er mj÷g nŠm fyrir sßlrŠnum ÷flum og ■vÝ er ═sland hinn ßkjˇsanlegasti uppeldissta­ur mikilmenna. ═sland ß eftir a­ ver­a mi­st÷­ voldugs andlegs vitsmunarÝkis og til ═slands munu ■jˇ­irnar leita um framfarir

DulrŠnir hŠfileikar ═slendinga

N˙ ß d÷gum eru margir ═slendingar forvitrir e­a langsřnir. Margt bendir til a­ ■essi hŠfileiki - forspßrgßfan - sÚ algengari en okkur Ý fljˇti brag­i grunar. Flestir hafa einhvern tÝmann skynja­ ˇor­inn atbur­ e­a fengi­ fyrirbo­ um ÷rl÷g ßkve­innar atbur­arßsar, stundum Ý draumi e­a sem tilfinningu, jafnvel eldsn÷ggt hugbo­ sem sÝ­ar reynist rÚtt. DŠmi eru um a­ ■esskyns gßfa komi a­ notum Ý fjßr÷flunarskyni e­a til a­ afstřra slŠmum afdrifum, ■ˇ a­ flestir nřti sÚr hana lÝtt, horfi fram hjß henni e­a flokki hana undir ,,tilviljun" ■egar hennar ver­ur vart.

┴ ═slandi hefur komi­ ˙t ˇgrynni bˇka me­ frßs÷gnum af skyggnum m÷nnum e­a dulsp÷kum og er ■a­ dˇmur frˇ­ra manna a­ ß slÝku beri meira hjß okkur en hjß nokkurri annarri ■jˇ­. Haraldur NÝelsson prˇfessor haf­i mj÷g yfirgripsmikla ■ekkingu ß dulrŠnum hŠfileikum ═slendinga. ═ fer­um sÝnum um landi­ haf­i hann tal af m÷rgum sem voru berdreymnir og me­ skyggnigßfu. Hann segir svo frß:

,,┴ fer­ minni kringum landi­ Ý sumar ger­i Úg mÚr far um a­ spyrjast fyrir um skyggnt fˇlk. ╔g hygg, a­ t÷luvert hafi veri­ um ■ann hŠfileika hjß ■jˇ­ vorri ß ÷llum ÷ldum. Skyggn kona var lengi ß heimili foreldra minna, er Úg var barn. Ůar ur­u hin ,,dularfullu fyrirbrig­i" fyrst ß vegi mÝnum. ١tt vi­ unglingarnir reyndum a­ gera gys a­ ,,sřnum" hennar Ý fyrstu, komumst vi­ a­ ■vÝ me­ tÝmanum, a­ h˙n sß meira en vi­ og sag­i fyrir gestakomur, svo a­ ekki var­ ß mˇti mŠlt. SÝ­an hefi Úg ekki efa­, a­ sumir menn sÚu gŠddir sÚrst÷kum hŠfileika Ý ■essa ßtt. Ůeim hŠfileika ■arf a­ gefa meiri gaum en gert hefur veri­."

VÝsar Přramidinn mikli ß ═sland?

Skřringarmynd ˙r riti Adams Rutherfords, Hin mikla arfleif­ ═slands, sem ˙t kom ß Ýslensku ßri­ 1939.

Dr. Erlendur Haraldsson, lektor Ý tilraunasßlfrŠ­i vi­ Hßskˇla ═slands, hefur ß undanf÷rnum ßrum annast umfangsmiklar rannsˇknir ß yfirskilvitlegum fyrirbŠrum. K÷nnun sem hann ger­i ß dultr˙ og forspßrgßfu skˇlafˇlks sta­festir a­ hŠgt er a­ ÷­last ■ekkingu ßn a­sto­ar skynfŠranna og a­ framtÝ­arskyggni b˙i enn■ß me­ ═slendingum. ═ samantekt um athugunina farast Erlendi svo or­:

,,═ heild vir­ast ■eir, sem tr˙a ß og lesa oft um dulrŠn efni, nota forspßrgßfu sÝna til a­ fj÷lga rÚttum lausnum Ý forspßrprˇfi en ,,vantr˙armennirnir" vir­ast nota s÷mu gßfu til a­ fŠkka rÚttum lausnum. Af einst÷kum hˇpum manna vir­ast ,,vantr˙armennirnir" sřna mesta forspßrgßfu en nota hana til a­ komast ß villig÷tur."

Draumar og vitranir ═slendinga

Ljˇst er a­ ßhugi ═slendinga ß huli­sheimi manns og nßtt˙ru hefur Švinlega veri­ mikill. Veruleikinn hefur reynst m÷rgum vandrß­nari en svo a­ hugsunargrundv÷llur efnishyggjunnar dugi Švinlega til skilnings. ┴ undanf÷rnum ßrum hefur ■ess gŠtt Ý auknum mŠli a­ fˇlk skřri frß dulsřnum sÝnum og annarri sßlrŠnni reynslu. Ůar hefur margt bori­ ß gˇma, bŠ­i marg■Štt og sÚrstŠtt, og řmislegt sem er ■ess ver­ugt a­ um ■a­ ver­i rita­ lengra mßl en hÚr er gert. K÷nnun me­al ═slendinga sem b˙a yfir skyggnigßfu leiddi Ý ljˇs a­ ■eir h÷f­u haft draumfarir sem bentu Ý s÷mu ßtt

Draumspakur ma­ur og dulskyggn fÚkk ßkve­nar upplřsingar Ý draumi:

"Bygg­in ß Seltjarnarnesinu ÷llu var eydd og gamli mi­bŠr ReykjavÝkur sokkinn Ý sŠ. ŮÚttasta bygg­in ßtti hins vegar a­ vera komin Ý Mosfellsdalinn."

Fari­ var me­ hann Ý flugfer­ yfir svŠ­i­ nŠst h÷fu­borginni. Honum var sagt, a­ ■ßverandi tÝmatal vŠri 2020 og honum voru sřndar breytingarnar, sem or­nar voru. Hi­ helsta ˙r lřsingunni var ■a­, a­ Hafnarfj÷r­ur var kominn undir hraun a­ miklu leyti. Bygg­in ß Seltjarnarnesinu ÷llu var eydd og gamli mi­bŠr ReykjavÝkur sokkinn Ý sŠ. ŮÚttasta bygg­in ßtti hins vegar a­ vera komin Ý Mosfellsdalinn.

Annar ma­ur var­ fyrir svipa­ri reynslu Ý draumsvefni. Hann segir svo frß:

Draumurinn var ß ■ß lund, a­ Úg ■ˇttist sjß landabrÚf af ═slandi, sem var svarthvÝtt og flatt a­ ÷­ru leyti en ■vÝ, a­ Reykjanesi­ var marglitt og upphleypt eins og plastkortin lÝta ˙t. Ůetta var reyndar Ý fyrsta sinn, a­ Úg sß upphleypt kort, ■.e. Ý draumnum. M÷rkin milli lita­a svŠ­isins og ■ess svarthvÝta ß kortinu voru lÝna sem lß Ý su­vestur-nor­austur og lß nokkurn veginn me­ Kleifarvatni endil÷ngu og sÝ­an Ý nor­ur Ý ßtt til StraumsvÝkur. Eftir ■vÝ, sem Úg heyr­i fleiri frßsagnir af draumum var­andi ■etta mßl allt, ■řddi Úg drauminn ß ■ann veg, a­ Reykjanesi­ muni klofna frß meginhluta landsins Ý stˇrbrotnum nßtt˙ruhamf÷rum.

Sami ma­ur segir a­ atbur­arßsin ver­i ■annig:

Eftir Vestmannaeyjagosi­ ver­ur gos Ý Kr÷flu. Ůar ß eftir ver­ur svo Su­urlandsskjßlfti og K÷tlugos. Nokkru sÝ­ar ver­ur gos Ý Blßfj÷llum.

ReykjavÝkurgeislinn

Skřringarmynd ˙r riti ß hind˙st÷nsku sem fjallar um framtÝ­arhlutverk ═slendinga samkvŠmt spßdˇmum PřramÝdans mikla Ý Egyptalandi.

Kona sem er sjßandi sß ReykjavÝk og nßgrenni Ý framtÝ­arsřn. Henni virtist Reykjanesi­ haf­i or­i­ fyrir stˇrfelldri jar­frŠ­ilegri r÷skun. H˙n segist ekki geta fullyrt hvenŠr ■essu vindur fram, nÚ hvort breytingarnar gerist me­ sn÷ggum hŠtti e­a smßm saman. Frßs÷gn hennar er ■annig:

Stˇr hluti ReykjavÝkur er kominn undir sjˇ. ÍskjuhlÝ­in og Langholti­ eru ˇbygg­ar eyjar. Valh˙sahŠ­in og řmsir a­rir sta­ir standa lÝkt og sker upp ˙r sjˇnum. Ůa­ er bygg­ Ý ˙tja­ri Brei­holts, en ■ˇ fyrst og fremst vi­ ┌lfarsfell, upp Mosfellsdalinn og me­fram Kjalarnesinu.

Ung kona sem er berdreymin og hefur or­i­ fyrir margvÝslegum sßlrŠnum vi­bur­um segir frß reynslu sinni ß ■ennan veg:

Ůegar Úg var ß barnsaldri fˇr Úg stundum ,,˙t ˙r lÝkamanum", bŠ­i Ý svefni og v÷ku. ╔g var ■ß oft komin upp undir loft og sß sjßlfa mig liggjandi Ý r˙minu. ╔g gat svifi­ um ß alla vegu, rÚtt eins og fugl, og sÚ­ ■a­ sem fyrir bar. Ůessu fylgdi mj÷g ßnŠgjuleg tilfinning og ger­i Úg ■etta oft mÚr til dŠgrastyttingar. ╔g fer­a­ist stundum um allt h˙si­ og gat fylgst me­ ■vÝ sem foreldrar mÝnir voru a­ gera og segja Ý ÷­ru herbergi og sagt ■eim sÝ­ar frß ■vÝ Ý smßatri­um. Ůau tr˙­u mÚr ■ˇ ekki, t÷ldu mig lj˙ga e­a ßs÷ku­u mig fyrir a­ hafa legi­ ß hleri og njˇsna­ um sig. ┴­ur en Vestmanneyjagosi­ var­ dreymdi mig ■a­ Ý ■rjßr nŠtur samfellt. SÝ­ustu nˇttina sß Úg hvernig fˇlki­ fl˙­i Ý ßtt a­ bryggjunni og ■egar Úg vakna­i um morguninn lei­ mÚr vel ■vÝ Úg vissi a­ enginn haf­i farist. Sk÷mmu sÝ­ar fˇr Úg Ý fer­ um landi­ og var ■ß bent ß ■ß sta­i ■ar sem yr­u eldsumbrot. ╔g vissi a­ eftir Vestmannaeyjagosi­ yr­i gos Ý Kr÷flu og ■vÝ nŠst Ý Heklu. Ůß ver­ur einnig miki­ eldgos nßlŠgt ReykjavÝk. R˙mlega tvÝtug bjˇ Úg Ý Efra-Brei­holti og dreymdi mig ■ß ■ennan draum. MÚr fannst Úg rÝsa ˙r r˙mi mÝnu og ganga fram Ý stofu, a­ stofuglugganum. Ůß sß Úg sjˇn sem Úg gleymi ekki ß me­an Úg lifi. ╔g sß fˇlk flřja skelfingu losti­ Ý ßtt a­ Mosfellssveit. ═ ßttina a­ Hafnarfir­i var eldur og ˇhugnanlegur reykjarm÷kkur, sem fŠr­ist nŠr me­ braki og brestum. Vegna ■ess a­ flest af ■vÝ sem mig hefur dreymt um framtÝ­ina hefur komi­ fram var­ Úg mj÷g ˇttaslegin vegna ■essa draums. ═ margar vikur ß eftir haf­i Úg alltaf til taks ■a­ allra nau­synlegasta, ef til ■ess kŠmi a­ Úg ■yrfti a­ flřja. ═ nˇvember 1987 dreymdi mig aftur ReykjavÝkurgosi­. ═ Elli­aßm sß Úg glˇandi hraunstraum. Ůetta gerist a­ nˇttu til og ßn nokkurs fyrirvara. Rafmagni­ fer af og Úg skynja­i hvernig undarleg og ˇ■Šgileg lykt menga­i andr˙mslofti­. Margir ver­a a­ flřja heimili sÝn. MÚr finnst vera stutt Ý ■ennan atbur­.

Mig hefur einnig dreymt draum sem bendir til ■ess a­ landinu okkar ver­i stjˇrna­ af ˙tlendingum Ý trßssi vi­ vilja ■jˇ­arinnar. Ůegar ■a­ ver­ur mun fˇlk lifa saman Ý litlum hˇpum og grafa sÚr byrgi til ■ess a­ verjast hŠttu sem berst me­ vindinum. Ůa­ ver­ur starfandi skipul÷g­ andspyrnuhreyfing ■ˇ a­ flestir sŠtti sig vi­ rÝkjandi ßstand.



MjallhvÝt
Streita barna
Uppeldismist÷k
Heilun
Nasisminn
FŠ­ingin
Sßlhrifalyf
Sturla Jˇnsson
Nostradamus
Spßdˇmar Krists
á| ForsÝ­aá | ┴lit annarraá | Um h÷fundinná | T÷lvupˇsturá | Tenglasafni­á| Gestabˇkiná| Spjall |
ę Gu­mundur Sigurfreyr Jˇnason